asianbeat เว็ปไซด์เสนอข้อมูลข่าวสารแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมเยาวชนเอเชีย

  • facebook

That's why I love you FUKUOKA~หลายเรื่องน่ารักจากฟุกุโอะกะ~#04 หัวใจหุ่นยนต์

#04 หัวใจหุ่นยนต์

top563.jpg
©eeny meeny miny mo
หุ่นยนต์ไม่มีหัวใจ
เราขีดเส้นแบ่ง จำแนกความแตกต่างระหว่างมนุษย์กับหุ่นยนต์เอาไว้แบบนั้น
ไม่ว่าจะเป็นหุ่นยนต์รุ่นไหนๆ ทั้งในนิทาน และในชีวิตจริง
หุ่นยนต์คือสิ่งมีชีวิตจำลองในจินตนาการ
เหมือนคนเท่าที่เราอยากให้เหมือน และเหนือกว่าคนในสิ่งที่เราอยากให้เป็น
แต่ไม่ว่ายังไง หุ่นยนต์ก็ไม่มีหัวใจ
เราใช้หุ่นยนต์เป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งที่ไม่มีหัวใจ
ส่วนเราใช้หัวใจเป็นสัญลักษณ์แทนอะไร ขอเชิญแต่ละท่านตีความกันตามชอบใจ
ผมชอบหุ่นยนต์ตรงมันเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่แปลกดี
ในด้านหนึ่ง มันถูกสร้างขึ้นจากเทคโนโลยีชั้นยอด โดยนักวิทยาศาสตร์ชั้นเยี่ยม
เป็นเรื่องของทฤษฎี ตัวเลข และการคิดที่เป็นตรรกะล้วนๆ
แต่อีกด้าน หุ่นยนต์แต่ละรุ่นจะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าไม่มีจินตนาการ
แถมยังเป็นจินตนาการระดับเฟ้อฝันสุดๆ
ไม่ต่างอะไรจากที่เด็กๆ จินตนาการถึงหุ่นยนต์ในฝัน
ผมเชื่อว่านักสร้างหุ่นยนต์ คือคนที่ยังรักษาความฝันนั้นไว้ได้
มันเป็นจินตนาการที่ผู้ใหญ่ไร้ความฝันไม่มีทางคิดได้แน่นอน
เหมือนแปลงร่างตุ๊กตุ่นให้เป็นหุ่นยนต์
เปลี่ยนตุ๊กตายางธรรมดาๆ ที่มีชีวิต อิทธิฤทธิ์ ได้เพราะจินตนาการของเด็กๆ
ให้กลายเป็นหุ่นยนต์ที่เคลื่อนไหวได้เองด้วยเทคโนโลยี
robots563.jpg
©eeny meeny miny mo
ด้วยความที่ผมสนใจหุ่นยนต์มากกว่าสนกาย
การเดินทางมาพิพิธภัณฑ์หุ่นยนต์หนนี้ ผมเลยไม่ค่อยสนใจในเทคโนโลยีว่าก้าวไกลไปถึงไหน
เท่ากับอยากรู้ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับหุ่นยนต์
มันพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว
เท่าในการ์ตูนที่เคยดูหรือยัง
280_1.jpg
©eeny meeny miny mo
280_2.jpg
©eeny meeny miny mo
280_3.jpg
©eeny meeny miny mo
280_4.jpg
©eeny meeny miny mo
robosquare368.jpg
aaaaaaaaaaaaaaaaa©eeny meeny miny mo
Robosquare เป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดย่อมในเมืองฟุกุโอะกะ
จากชื่อคงเดาได้ว่าที่นี่เน้นเรื่องหุ่นยนต์
ตั้งต้นตั้งแต่ปี 2002 ในวาระที่มีการแข่งขัน RoboCup 2002
ซึ่งฟุกุโอะกะกับปูซานเป็นเจ้าภาพร่วมกัน
ภายในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีอยู่ 3 โซนหลักๆ
โซนแรก เป็นเวทีมีหุ่นยนต์ผู้ให้บริการด้านความบันเทิงทั้งหลายมาโชว์ให้ดูกัน
ส่วนใหญ่ เป็นการโชว์สเต๊ปเต้น
ดูแล้วตื่นตา แต่ไม่น่าตื่นเต้น เพราะหุ่นยนต์ผ่านหลักไมล์ของการเต้นให้คนดูมาไกลแล้ว
โซนที่สอง เป็นการรวบรวมหุ่นยนต์ประเภทต่างๆ มาให้ดู
หุ่นยนต์เพื่อความบันเทิง หุ่นยนต์กู้ภัย หุ่นยนต์สื่อสาร หุ่นยนต์สัตว์เลี้ยง
หุ่นยนต์แจกใบปลิว หุ่นยนต์แจกซองทิชชู่ หุ่นยนต์ช่วยเดิน หุ่นยนต์ช่วยกวาดบ้าน
และหุ่นยนต์เพื่อบำบัดอาการป่วยทางจิต
robo369.jpg
aaaaaaaaaaaaaaaaa©eeny meeny miny mo
เนื่องจากหุ่นยนต์แต่ละตัวมีข้อมูลเขียนไว้ไม่มาก
(อันที่จริงก็มีมาก แต่เป็นภาษาญี่ปุ่น)
ผมเลยทำความรู้จักหุ่นยนต์ทั้งหลายได้ไม่ทั่วถึง
ผมชอบหุ่นยนต์หน้าตาน่ารักอยู่ตัวนึง มันถูกออกแบบมาเพื่อให้เป็นเพื่อนคนแก่
ที่ผ่านมา หุ่นยนต์เหมือนจะเป็นของคู่กับความฝันในวัยเด็ก
แต่ตอนนี้มันกลายกลายของคู่กับความจริงในวัยชราไปซะแล้ว
อย่างที่ทราบกัน คนแก่นั้นอยู่อย่างเหงาๆ เพราะลูกหลานไปทำงานหมด
เลยต้องหาใครเป็นเพื่อน หุ่นยนต์จึงกลายเป็นคำตอบ
หุ่นตัวนี้ พูดคุยเล่นได้ เต้นให้ดูได้ และทำอะไรได้อีกหลายอย่างซึ่งผมจำไม่ได้
แต่ที่จำได้แม่นก็คือ มันสามารถเปิดเพลงแบบคาราโอเกะให้คนแก่ร้องได้
เพลงที่อยู่ในเครื่องส่วนใหญ่ก็เป็นเพลงเก่าๆ ทั้งนั้น
หุ่นยนต์พัฒนามาถึงขั้นเป็นเพื่อนร้องคาราโอเกะได้แล้ว
เห็นความสามารถของหุ่นยนต์แต่ละตัวแล้วเหมือนได้เห็นภาพสะท้อนว่า
ตอนนี้มนุษย์เรากำลังขาดอะไร
โซนสุดท้าย เป็นโซนขายหุ่นยนต์
ผมไม่รู้ว่า จะเรียกมันว่าเป็นของเล่นหรือหุ่นยนต์ดี เพราะมันคาบเกี่ยวกันมาก
หรือจริงๆ แล้ว ของเล่นก็นับได้ว่าเป็นหุ่นยนต์ประเภทหนึ่ง
หุ่นยนต์ที่ขายในร้านมีมากมายหลายแบบให้เลือก
ตั้งแต่หุ่นแบบที่คล้ายของเล่นที่ค่อนข้างล้ำ
ไปจนถึงแบบที่นับได้ว่าเป็นหุ่นยนต์เพื่อความบันเทิง
มีหุ่นยนต์ (หรือจะเรียกตุ๊กตาดีนะ) ตัวนึง เป็นหุ่นที่มีรูปร่างเหมือนตุ๊กตาหมา
พอกดปุ่มเปิด มันก็จะส่งเสียงร้อง ขยับขาเดิน
เหมือนตุ๊กตาที่เราเห็นกันได้ทั่วไป
แต่เจ้าตัวนี้มันทำในสิ่งที่เป็นไฮไลท์ซึ่งผมไม่คิดว่าจะมีใครออกแบบ
นั้นก็คือ
มันแลบลิ้นออกมาเลีย
สัมผัสของลิ้นและจังหวะการตวัดลิ้น เหมือนหมาเลียมาก
ถ้ามีคราบน้ำลายสักนิด จะเหมือนสุดๆ
แต่การที่ไม่มี คงแสดงให้เห็นว่า
มนุษย์ต้องการสัมผัสจากหมาเท่านั้น ไม่ต้องการน้ำลาย


dog367.jpg
aaaaaaaaaaaaaaaaa©eeny meeny miny mo
ใครจะมองยังไง ผมก็ยังมองว่าหุ่นยนต์เป็นที่เต็มไปด้วยจินตนาการ
เหมือนอย่างที่คนคิดประดิษฐ์หุ่น Asimo บอกว่าเขาได้แรงบันดาลใจมาจาก
การ์ตูนเรื่อง เจ้าหนูอะตอม ที่เคยอ่านในวัยเด็ก
หุ่นยนต์เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นจากเครื่องยนต์กลไก สายไฟ และพลาสติก
ไม่มีเลือดเนื้อ ไม่มีชีวิต
แต่เรายินดีที่จะเป็นเพื่อนกับมัน
หุ่นยนต์ไม่ว่ารุ่นไหนๆ ก็ไม่มีหัวใจ มันคงไม่ใช่ความไม่ก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
แต่น่าจะเป็นสิ่งที่ตั้งใจเว้นไว้ ปล่อยเป็นหน้าที่ให้มนุษย์เป็นผู้มอบให้มัน
หุ่นยนต์ไม่สามารถมีชีวิตได้ด้วยเทคโนโลยี
มันต้องการแค่ ‘ใจ’ ของมนุษย์
ถ้าได้ใจ ไม่ว่าหุ่นโลว์เทคแค่ไหนก็พร้อมจะมีชีวิตได้
ไม่เชื่อลองถามตัวเราในวัยเด็กดู
zip563.jpg
©eeny meeny miny mo

ทรงกลด บางยี่ขัน

zcongklod_bangyikhan.jpgบรรณาธิการบริหารนิตยสาร a day นักเขียน นักสิ่งแวดล้อม และนักเดินทาง นอกจากทำงานด้านการสื่อสารผ่านตัวหนังสือแล้ว เขายังจัดกิจกรรมมากมายกับผู้อ่านเพื่อสื่อสารเรื่องสิ่งแวดล้อมโดยใช้การเดินทางเป็นสื่อ ในนามเครือข่ายต้นไม้ขี้เหงา www.lonelytrees.net
Zcongklod Bangyikhan profile
Editor-in-chief of "a day" magazine, writer, environmentalist and traveler. Not only communicate through text and paper, but he also does many activities with his readers to communicate environmental issue by using travel as media. His network names ‘lonely trees’www.lonelytrees.net

WHAT’S NEW

EDITORS' PICKS

  • costop_top-01.jpg
  • fukuoka otaku map
  • kn_fukuoka_banner_2.jpg
  • banner_pop_culture.jpg

PRESENTS

asianbeat's present campaign!
  • ◆และสำหรับผู้ร่วมกิจกรรมการโหวตคะแนนกับเรานั้น คอยลุ้นรับของรางวัลเป็นขนมรวมจากเมืองฟุกุโอกะเท่านั้น 1 รางวัลจากเราเลยค่ะ
  • present
  • ◆ขอความกรุณาร่วมกิจกรรมตอบแบบสอบถามสำหรับผู้อ่าน asianbeat (มีของรางวัล)
  • present

INFORMATION